GOGOLJ – CE, ZVYCZAJNO, LITERATURA. ROSIJSJKA.
Sered kupy emailiv, šo nadxodjatj do mene (na mij pryєmný podyv), konstantoju postaє dyskusijne pytannja pro te, czyї tvory vvažaty j ne vvažaty ukraїnsjkoju literaturoju. Najczastisze zgadujutj Nikolaja Gogolja ta rosijski opusy naszogo slavetnogo Kobzarja Tarasa Szevczenka. Meni zdaєtjsja, neobxidno czitko vyznaczytysja.
P0-persze: Gogolj xocz sto raziv mig nazyvaty sebe Mykoloju j rozmovljaty z poltavsjkym akcentom. Ce ne robytj jogo rosijsjkomovni tvory ukraїnsjkoju literaturoju. Bo ne može ukraїnsjka literatura tvorytysja neukraїnsjkoju movoju. Ce ž same stosuєtjsja pytannja kuljtury: ja nikoly ne pogodžusja z tym, šo jakýsj Jan Tabacznyk reprezentuє same ukraїnsjku kuljturu. Jaku same kuljtury (czy antykuljturu) vin reprezentuє – pytannja do njogo.
Po-druge: nu j šo z togo, šo Szevczenko pysav dejaki reczi rosijsjkoju? Golovni jogo tvory buly napysani ukraїnsjkoju, tomu dlja mene tut pytannja prosto ne isnuє.
Po-tretє: ukraїnsjka literatura ne robytjsja mensz ukraїnsjkoju vin perevedennja її na latynsjke pysjmo. Dlja tyx, xto cikavytjsja istoriєju: Szevczenkiv “Kobzar” takož odnogo razu bulo vydano latynsjkym pysjmom – vin šo, vid cjogo poljsjkym stav?
Po-czetverte: neobxidno rozriznjaty nacionaljnu prynaležnistj pysjmennyka czy mytcja ta movu, jakoju vin tvorytj. Kym bude dlja mene pysjmennyk z Xarkova, jaký pysze rosijsjkoju movoju? Virno – ukraїnsjkym pysjmennykom, czyї tvory є czastynoju rosijsjkoї literatury.
